Επρόκειτο, στην εποχή του, να είναι το υψηλότερο ξενοδοχείο του κόσμου, το σήμα κατατεθέν της Πιόνγκγιανγκ και σύμβολο της υπεροχής του καθεστώτος στη Βόρεια Κορέα.

Κυρίως, όμως, ο ουρανοξύστης του Ριουγκιόνγκ θα ήταν ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα, με το άκρως γεωμετρικό του σχήμα και τα 300 μ. ύψους του ορατά από απόσταση χιλιομέτρων.

Η κατασκευή του θα απεδείκνυε σε όλον τον κόσμο τα επιτεύγματα που μπορεί να καταφέρει η Βόρειος Κορέα (και η τότε χρηματοδότριά της Σοβιετική Ένωση), απέναντι στην οικονομική άνθηση της πολυμίσητης γειτονικής Νοτίου Κορέας.

Ωστόσο, τα σχέδια δεν πήγαν ακριβώς όπως τα είχαν σκεφθεί οι Βορειοκορεάτες. Η κατασκευή του Ριουγκιόνγκ, κράτησε πολλά περισσότερα χρόνια κι η αποπεράτωσή του αντί για το 1987 – σε μία μάταιη προσπάθεια, ώστε να συμπέσει με τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων από την Σεούλ – ολοκληρώθηκε το 2008.

Μία πολύ μεγάλη περίοδος, που οφείλεται στα προβλήματα στη χρηματοδότηση του σχεδίου μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και στην κατοπινή ανάγκη να εξασφαλίσει η πληττόμενη οικονομικά χώρα τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση του πληθυσμού της.

Έτσι για περίπου 20 χρόνια, ο σκελετός του κτιρίου που υποτίθεται ότι θα αποτελούσε το κόσμημα της Πιόνγκγιανγκ παρέμενε ορατός για να υπενθυμίζει μία αστοχία της κυβέρνησης της κομμουνιστικής χώρας.

Πηγή: patrastimes.gr