Ένα «ηχηρό» και «δυνατό» μήνυμα στέλνει ο Χρήστος Μάστορας σε αντιεμβολιαστές και αρνητές του κορονοϊού μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Instagram.

Ο frontman των «Μελισσών» παραδέχθηκε πως φοβήθηκε πολλές φορές τον κορονοϊό και πως έλαβε τη β’ δόση του εμβολίου με στόχο να σηκωθεί ένα τείχος προστασίας απέναντι στον ιό καθώς η επιθυμία του να ζήσει όπως παλιά νίκησε την όποια διστακτικότητα του.

Ο Χρήστος Μάστορας ξεκαθαρίζει μέσα στο βίντεο των 4 λεπτών που δημοσίευσε πως δεν ακολουθεί κάποιά πολιτική γραμμή και πως θα επιθυμούσε να δει τους πολιτικούς της Βουλής για μια φορά ενωμένους.

«Κάποια είναι ζητήματα ζωής και θανάτου», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο τραγουδιστής.

Το «δυνατό» μήνυμα του Χρήστου Μάστορα
«Γεια χαρά σε όλους. Ελπίζω και εύχομαι να είστε υγιείς. Πριν ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου, θέλω να πω πως ότι ακούσετε είναι η άποψή μου και όχι διαφήμιση ή προπαγάνδα. Ελπίζω λοιπόν αυτά που θα πω να ξεκινήσουν έναν υγιή διάλογο και όχι πόλεμο.

Τις τελευταίες ημέρες αναρωτιόμουν ποιος είναι ο εχθρός της αγάπης. Είναι το μίσος, είναι η αγάπη, είναι η αδιαφορία; Κατέληξα πως δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Αυτό που δεν σε αφήνει να ζεις με αγάπη είναι ο φόβος. Ο φόβος σε κάνει αγρίμι. Σε δηλητηριάζει, σε κάνει να επιτίθεσαι, σε κάνει να τρέπεσαι σε φυγή και καμιά φορά σε αιχμαλωτίζει ενώ η αγάπη σε απελευθερώνει.

Και γιατί τα σκεφτόμουν όλα αυτά; Γιατί φοβήθηκα. Φοβήθηκα να πω την άποψή μου για όλα αυτά που έχουν αλλάξει στη ζωή μας. Φοβήθηκα ότι αυτά που έχω δουλέψει τόσο καιρό για να χτίσω, δεν έχουν πια αξία γιατί δε θα μπορώ να τα μοιράζομαι.

Αισθάνθηκα πως όπως μαγικά ξεκίνησε η πρώτη συναυλία του καλοκαιριού και άκουσα ξανά τις φωνές σας να τραγουδάνε τους στίχους μας, έτσι θα μπούμε πάλι μέσα στα κελιά μας. Ο φόβος όμως έχασε.

Τον Οκτώβριο του 2020 νόσησα από τον covid και χθες έκανα τη δεύτερη δόση του εμβολίου AstraZeneca που ξέρω ότι δεν αγαπάτε πολύ. Έκανα το χρέος μου όμως απέναντι σε μια κοινωνία που αιμορραγεί καθημερινά, που σύντροφοι γονείς και παιδιά δεν προλαβαίνουν να πουν αντίο σε αυτούς που φεύγουν γιατί πολύ απλά δεν επιτρέπεται.

Φανταστείτε τον πόνο για κάποιον πριν πεθάνει, και τον πόνο αφού πεθάνει γι΄ αυτούς που αφήνει πίσω. Μέχρι πρότινος δε μπορούσαν να παραστούν ούτε στο ύστατο χαίρε. Θέλω λοιπόν να ρωτήσω αυτούς που θα πουν ότι το εμβόλιο δεν κάνει τίποτα.

Μήπως χρειαζόμαστε δέκα χρόνια βασανιστικών μέτρων για να γίνουν οι κατάλληλες για εκείνους έρευνες και μελέτες; Ακόμα και αν είναι έτσι, τι γνώμη έχετε γι’ αυτούς που θαρραλέα παίρνουν μέρος στις δοκιμές; Είναι κορόιδα ή ήρωες; Αν δεν υπήρχαν αυτοί δε θα υπήρχαν εμβόλια για κανέναν ιό.

Θα πέθαιναν πολλά εκατομμύρια ανθρώπων. Μην ξεχνάτε ότι χάρη στα εμβόλια δεν έχουμε πολιομυελίτιδα ή ευλογιά που θα μπορούσαν να θερίζουν ακόμα μικρά παιδιά. Με κάποιους ιούς όπως ο έμπολα, θα μπορούσε να αφανιστεί όλη η ανθρωπότητα. Όλα αυτά τα αποτρέπουν οι επιστήμονες και αυτοί οι θαρραλέοι που κάποιοι ονομάζουν πειραματόζωα. Μη ξεχνάτε, πως το 99% όσων εισάγονται στα νοσοκομεία στην Ελλάδα είναι ανεμβολίαστοι.

Το 99% όσων πεθαίνουν στις ΜΕΘ είναι ανεμβολίαστοι. Έχουμε καταφέρει και έχουμε εμβολιαστεί πλήρως, 4 εκατομμύρια άνθρωποι. Σε όλους αξίζει ένα τεράστιο μπράβο. Είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην ανοσία. Έχουμε την ευκαιρία να μην αφήσουμε και άλλους να πεθάνουν. Να σώσουμε ζωές απλά με ένα τσίμπημα στον ώμο. Ας δείξουμε το θάρρος που απαιτείται. Ας μην είμαστε μόνο για την πάρτη μας, για μια φορά, η ζωή θέλει θάρρος, όχι φόβο.

Εγώ έκανα το εμβόλιο γιατί δεν θέλω απλά να υπάρχω, θέλω να αγκαλιάζω, θέλω να χορεύω, θέλω να φωνάζω, θέλω να γελάω και να ερωτεύομαι από κοντά. Θέλω να ζω. Χωρίς φόβο λοιπόν μη σπάσω είτε από τον ιό ή από τα διάφορα σχόλια που μπορεί να προσπαθήσουν να με ρίξουν, υψώνω τοίχους. Αυτό είναι το τείχος αγάπης, είναι ένα τείχος που σας καλώ να χτίσουμε μαζί χωρίς φόβο. Δεν είμαι οπαδός, δεν είμαι χρωματισμένος, δεν προωθώ καμία πολιτική ατζέντα και θα ήταν ότι καλύτερο για όλους μας να έβλεπες όλη τη Βουλή ενωμένη σαν γροθιά να προσπαθεί να κάνει το σωστό χωρίς να χρειάζονται οι όροι αριστερά και δεξιά.

Για μια φορά ας πάμε μπροστά. Εμένα μου είναι αδιάφορες οι καρέκλες. Δεν είναι όλα εξουσία και δεν είναι όλα πολιτική. Κάποια είναι ζητήματα ζωής και θανάτου. Αυτή η κρίσιμη στιγμή μας αφορά όλους γιατί όλοι είμαστε άνθρωποι και θέλουμε να ζούμε ελεύθεροι. Σκεφτείτε το, ψάξτε τις στατιστικές, κάντε τα μαθηματικά και αν δε σας κάνουν πετάξτε τα και μαζί με αυτά πετάξτε και την άποψή μου, με πολλή αγάπη και χωρίς φόβο.

Πηγή: patrastimes.gr