Δύο στρατόπεδα, ή μάλλον δύο κόσμοι, συγκρούονται στους δρόμους όλων των μεγάλων πόλεων της Αργεντινής: από τη μία το φεμινιστικό κίνημα που δεν πρόκειται να σταματήσει να διαδηλώνει μέχρι να εδραιωθεί… κανονικά και με τον νόμο η πλήρης αποποινικοποίηση των αμβλώσεων, από την άλλη όλοι εκείνοι που φρίττουν στην ιδέα ότι οι γυναίκες θα αποφασίζουν για το σώμα τους.

Οι δρόμοι του Μπουένος Αϊρες και πολλών μεγαλουπόλεων της Αργεντινής πλημμύρισαν από τα πράσινα μαντίλια του κινήματος για το δικαίωμα στην άμβλωση, καθώς στη Βουλή συζητείται πρόταση νόμου για την πλήρη αποποινικοποίησή της. Σε διακριτή απόσταση είναι οι γαλάζιες σημαίες όσων κατέβηκαν στους δρόμους καλεσμένοι από την Καθολική Εκκλησία και κύκλους ευαγγελικών και φρίττουν στην ιδέα ότι οι γυναίκες μπορεί να αποφασίσουν μόνες τους για το σώμα τους. Και τα δύο στρατόπεδα δηλώνουν πως θα παραμείνουν στον δρόμο έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία, πιθανότατα την Παρασκευή.

Επειτα από 15 χρόνια μάχης το φεμινιστικό κίνημα της Αργεντινής και η Εθνική Καμπάνια για Νόμιμη, Ασφαλή και Δωρεάν Αμβλωση (ΕΚΝΑΔΑ) κατάφεραν να θέσουν το δικαίωμα στην άμβλωση στην κοινωνική και πολιτική ατζέντα. Αυτή είναι η ένατη φορά που κατατίθεται σχετικό νομοσχέδιο. Αλλά μόνο μία φορά έφτασε να συζητηθεί στο Κογκρέσο κάποια πρόταση: το 2018 όταν υπερψηφίστηκε από τη Βουλή, αλλά απορρίφθηκε από τη Γερουσία.

Ως τώρα και με βάση νομοθεσία του 1921 η άμβλωση επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις βιασμού ή κινδύνου για τη ζωή της μητέρας. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, στην Αργεντινή γίνονται κάθε χρόνο 450.000 παράνομες αμβλώσεις ενώ 50.000 γυναίκες αναγκάζονται να νοσηλευτούν λόγω επιπλοκών από μη ασφαλείς εκτρώσεις. Είναι αυτές τις στατιστικές που η κυβέρνηση του Αλμπέρτο Φερνάντες θέλει να καταργήσει, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία να επαναφέρει το θέμα στο Κογκρέσο.

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση κατέθεσε δύο νομοσχέδια «αλληλοσυμπληρούμενα». Το πρώτο αφορά την ελεύθερη διακοπή της κύησης έως την 14η εβδομάδα και στην περίθαλψη μετά την επέμβαση ώστε να αποτραπούν θάνατοι, ορίζοντας μάλιστα ως μέγιστο χρόνο διεξαγωγής της τις δέκα ημέρες από το σχετικό αίτημα και κατοχυρώνοντας συγχρόνως την πρόσβαση σε ολόπλευρη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και σε αντισυλληπτικές μεθόδους για να αποτραπούν ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες.

Το δεύτερο νομοσχέδιο, με τίτλο «1.000 Ημέρες», θεσπίζει σειρά ενισχύσεων για όσες γυναίκες αποφασίζουν να συνεχίσουν την κύησή τους και να γίνουν μητέρες και καθιερώνει ειδικό επίδομα «περίθαλψης και φροντίδας», επεκτείνει άλλα υπάρχοντα βοηθήματα και προβλέπει τη δωρεά δημόσια διανομή βασικών αγαθών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και των πρώτων χρόνων του παιδιού.

Καταθέτοντας τα δύο νομοσχέδια μαζί η κυβέρνηση ελπίζει να μειώσει τις αντιστάσεις όσων επιχειρηματολογούν -όπως έκαναν πολλοί γερουσιαστές του 2018- ότι δεν μπορεί το κράτος να ευνοεί τις αμβλώσεις όταν δεν είναι πρώτα αρωγός με απτά μέτρα όσων γυναικών θα ήθελαν ένα παιδί, αλλά λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών καταφεύγουν στην άμβλωση. Η κυβέρνηση επέλεξε έτσι να προσφέρει λύσεις τόσο για την «επιθυμητή μητρότητα» όσο και για την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, προσδοκώντας να πετύχει την υπερψήφιση των προτάσεών της.

Μετά από τόσα χρόνια θα γίνει νόμος του κράτους η ελεύθερη άμβλωση; «Υπάρχουν οι συνθήκες, γιατί εμείς τις δημιουργήσαμε. Ενας από τους στόχους της δουλειάς μας ήταν να συμβάλουμε στην κοινωνική αποποινικοποίησή της, στο να συνειδητοποιήσουν όλες και όλοι στις σχολικές αίθουσες, στους τόπους δουλειάς, στις φτωχογειτονιές, στα ακαδημαϊκά κέντρα, τον κόσμο της τέχνης ότι πρόκειται για δικαίωμα αναφαίρετο. Φέραμε μια τεράστια αλλαγή στην κοινωνία που πλέον το απαιτεί» απαντά η Σελέστε ΜακΝτούγκαλ, μέλος της ΕΚΝΑΔΑ. «Αν τελικά τα καταφέρουμε, θα είναι μια νίκη όλων και κυρίως εκείνων που δεν θα χρειαστεί να υποφέρουν ποτέ πια την παρανομία και τον θάνατο».

Πηγή: patrastimes.gr