Η δική του ζωή ήταν γεμάτη σκαμπανεβάσματα. Από βιοτέχνης με 150 εργαζόμενους, λαχειοπώλης στη Λάρισα που έζησε και αγάπησε. Ο θάνατός του, προκάλεσε συγκίνηση…

Ήταν ένας από τους πιο συμπαθείς λαχειοπώλες της Λάρισας ο κυρ Νίκος που έφυγε από τη ζωή άρρωστος στα 79 του χρόνια. Οι περισσότεροι δεν γνώριζαν ποιος ακριβώς είναι, όλοι έβλεπαν έναν φτωχό άνθρωπο, μια γνώριμη φιγούρα της πόλης, να σέρνει ένα ποδήλατο και να κρατάει μια δεσμίδα λαχεία.

Πρώην βιοτέχνης, ιδιαίτερα γνωστός, στις καλές εποχές του έτοιμου ενδύματος, ενός παραγωγικού κλάδου που πρόσφερε πολλά στην οικονομία και στην κοινωνία της Θεσσαλίας. Κάποια στιγμή τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα περίμενε, ο οικονομικός μαρασμός σάρωσε το ελληνικό ένδυμα μαζί και τον ίδιο.

Σύμφωνα με το “kosmoslarissa.gr”, με ότι μάζευε συνέχισε να αγωνίζεται και να πληρώνει, χρέη, κατασχέσεις, δικαστήρια και προμηθευτές. Άνοιξε ένα κατάστημα, αλλά δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει. Δεν του απέμεινε τίποτα. Αποφάσισε να βγει στο δρόμο να πουλήσει λαχεία.

Ο Κυρ Νίκος έζησε και με πολλά και με λίγα, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να δουλεύει και να βιοπορίζεται με τις δικές του δυνάμεις. Όσοι έγραψαν για το θάνατό του απέφυγαν να αναφερθούν στο επάγγελμα που έκανε τα τελευταία χρόνια. Κανείς δεν ήθελε να τον στιγματίσει ως λαχειοπώλη.

Η οικονομική συμφορά που τον βρήκε μπορεί να άλλαξε την εικόνα του αλλά δεν του στέρησε την αστική ευγένεια που πάντα τον χαρακτήριζε. Δεν γίνονταν ποτέ φορτικός, σου χαμογελούσε από μακριά και αν ήθελες να αγοράσεις λαχείο τον φώναζες εσύ, σου έλεγε πάντα ευχαριστώ γεμάτο ευγνωμοσύνη.

«Δεν το χωράει ο νους μου», έλεγε ένας παλιός Λαρισαίος όταν έβλεπε τον κυρ Νίκο στις καφετέριες του κέντρου. «Αυτός εκεί που περνάει είναι ο Χατζηγρίβας που είχε εκατό πενήντα εργαζόμενους στην επιχείρησή του».

Πηγή: patrastimes.gr