Εικονικές εταιρείες ή μονοπρόσωπες ΙΚΕ με διαχειριστές αχυράνθρωπους ή ανυποψίαστους αλλοδαπούς προχωρούν σε μαζικές προμήθειες προϊόντων από γνωστές επιχειρήσεις, πληρώνουν με ακάλυπτες επιταγές και στη συνέχεια εξαφανίζονται. Πρόκειται για τα «ριχτάδικα», τις εταιρείες – «φαντάσματα» που επανέκαμψαν στον καιρό της πανδημίας, οπότε ο εμπορικός κόσμος επιδιώκει εναγωνίως να αντισταθμίσει το χαμένο τζίρο.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα το moneyreview, ένα τέτοιο δίκτυο επιτηδείων, που δρα σε όλη την Ελλάδα, έχει καταφέρει να εξαπατήσει έναν πολύ μεγάλο αριθμό επιχειρηματιών προκαλώντας ζημία της οποίας η συνολική αξία ξεπερνάει, μέχρι σήμερα, το 1,5 εκατ. ευρώ. Στις επιχειρήσεις θύματα ανήκει και γνωστή οινοποιία, η οποία εξαπατήθηκε από δύο επιχειρήσεις – «βιτρίνες», μέλη του ίδιου κυκλώματος που πωλούν στην «μαύρη αγορά» τα προϊόντα που υπεξαιρούν.  Η εν λόγω επιχείρηση, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει καταθέσει εγκλήσεις στη δικαιοσύνη -μία από τις δεκάδες των τελευταίων μηνών- κατά των ΙΚΕ – «φαντασμάτων», οι οποίες απασχολούν, πλέον, έντονα τις διωκτικές αρχές.

 Πώς εξαφανίζονται οι παραγγελίες

Όλα ξεκίνησαν όταν πριν από μερικούς μήνες επιχείρηση εμπορίας τροφίμων και ποτών προχώρησε σε παραγγελία περισσότερων από 4.000 φιαλών κρασιού έναντι περίπου 20 χιλ. ευρώ. Λόγω του μεγάλου ύψους της προμήθειας και της μη ύπαρξης προηγούμενης συνεργασίας, η εταιρεία οινοποιίας ζήτησε να της καταβληθεί, προκαταβολικά, το 95% του τιμήματος. Η δρομολόγηση των εμπορευμάτων στην έδρα της αντισυμβαλλόμενης θα ξεκινούσε με την αποστολή του αποδεικτικού κατάθεσης της προκαταβολής. Η οινοποιητική παρέλαβε, μέσω e-mail, την απόδειξη μεταφοράς των χρημάτων όπου διακρινόταν και το αίτημα επείγουσας αποστολής του εμβάσματος προς την τράπεζα. Με τον τρόπο αυτό πείστηκε ότι το αντίτιμο θα εμφανισθεί άμεσα στον λογαριασμό.

Έχοντας παραλάβει την απόδειξη της εντολής μεταφοράς των χρημάτων, η εταιρεία αλκοολούχων προχωρά στην αποστολή των εμπορευμάτων, ενημερώνοντας τον πελάτη της για τα στοιχεία επικοινωνίας του μεταφορέα. Με την κατάθεση όμως, των χρημάτων να μην έχει ολοκληρωθεί ύστερα από 24 ώρες, εκπρόσωπος της οινοποιίας, έλαβε τη διαβεβαίωση από τον πελάτη πως η καθυστέρηση αποδίδεται στο γεγονός ότι ως διατραπεζική η συναλλαγή έχει valeur τριών ημερών. Την ίδια ημέρα, ο μεταφορέας που είχε αναλάβει την αποστολή των προϊόντων ενημέρωσε την οινοποιητική ότι κατά τη διαδρομή προς την έδρα του πελάτη, συνεργάτης του τελευταίου επικοινώνησε μαζί του και του υπέδειξε διαφορετική διεύθυνση παράδοσης. Εκεί, ένας άλλος μεταφορέας-γνωστός του πρώτου λόγω επαγγέλματος- είχε αναλάβει την μεταφορά των προϊόντων στην Λάρισα, όπου το φορτίο θα αλλάξει χέρια για μία ακόμη φορά. Τρίτος δηλαδή, μεταφορέας, παραλαμβάνει και μεταφορτώνει τα προϊόντα σε φορτηγό με βουλγαρικές πινακίδες κυκλοφορίας. Με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, το εμπόρευμα διοχετεύτηκε, σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, στη βουλγαρική αγορά.

Η συνέχεια είναι ίσως εύκολο να προβλεφθεί. Η ΙΚΕ δεν είχε ποτέ καταθέσει το αντίτιμο, ενώ το αποδεικτικό της μεταφοράς των χρημάτων ήταν πλαστό. Και αφότου το εμπόρευμα μεταφορτώθηκε στην Λάρισα, η εταιρεία εξαφανίστηκε, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτηρισμό «ριχτάδικο».

«Η συγκυρία ευνοεί αυτού του είδους τις απάτες, καθώς οι επιχειρήσεις που έχουν πληγεί σοβαρά λόγω της πανδημίας, ιδίως στον κλάδο των τροφίμων και ποτών, επιδιώκουν νέες συνεργασίες, ενώ δεν θα ήθελαν να δυσαρεστήσουν τους πελάτες τους, καθυστερώντας την παράδοση μιας παραγγελίας» εξηγεί ο Γιώργος Ν. Αλέκου, δικηγόρος-εταίρος της Aνδρέας Πάτσης και Συνεργάτες.

Ακάλυπτες επιταγές και άδεια γραφεία

Κατά πληροφορίες η ίδια οινοποιητική εταιρεία εξαπατήθηκε και δεύτερη φορά, όταν μία ακόμη ΙΚΕ με μοναδικό εταίρο και διαχειριστή άτομο ξένης υπηκοότητας, προχώρησε, με χρονική απόσταση ημερών, σε τρεις διαφορετικές παραγγελίες συνολικής αξίας 25 χιλ. ευρώ. Για τις δύο πρώτες προσκόμισε τραπεζική επιταγή, ενώ για την τρίτη και μεγαλύτερη (12,5 χιλ. ευρώ) ζήτησε πίστωση, με δεδομένη «τη σταθερή προτίμησή της στον προμηθευτή της».

Ωστόσο, οι επιταγές ήταν ακάλυπτες. Γι’ αυτό, αρχές της χρονιάς, η οινοποιία προχώρησε σε ασφαλιστικά μέτρα για την επιβολή συντηρητικής κατάσχεσης κατά του πιστωτή της. Αλλά μάταια: η εταιρεία είχε ήδη αδειάσει τα γραφεία της στην οδό Ευελπίδων στην Αθήνα όπου είχε δηλώσει την έδρα της. Αυτού του είδους οι εταιρείες που προσβλέπουν στο εύκολο και μεγάλο κέρδος από την μεταπώληση στην μαύρη αγορά των προϊόντων που υπεξαιρούν, στήνονται και ξεστήνονται σε μία νύχτα. Συνήθως ως διαχειριστής τους τοποθετείται ένα άτομο με βεβαρημένο ποινικό μητρώο ή κάποιος αλλοδαπός που, ενδεχομένως, δεν μπορεί να πράξει διαφορετικά, όπως εξηγούν ερευνητές της συγκεκριμένης μορφής οικονομικής απάτης.

Πηγή: patrastimes.gr