Ο Στράτος Μαρκίδης αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς σκηνοθέτες και παραγωγούς της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, έχοντας δουλέψει σε 29 σίριαλ και εννέα ταινίες. Ορισμένες μόνο από τις μεγάλες του επιτυχίες είναι το «Αφρικα», «Μαύρος ωκεανός», «Αρχιπέλαγος», «Της αγάπης μαχαιριά», «Για την καρδιά ενός αγγέλου» και πολλά ακόμη.

  • Από τον Βαγγέλη Καράλη

Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του στην «Εspresso» μιλάει για τη γνωριμία του με τον Μίνω Κυριακού, την εξωπραγματική ενέργεια που βίωσε στα γυρίσματα που έκανε στην Αφρική και σχολιάζει την τηλεόραση τού σήμερα. Ο Στράτος Μαρκίδης κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο με τίτλο «Η ευτυχία της ανυπαρξίας», από τις εκδόσεις Κάκτος.

Εχετε γεννηθεί στο Κάιρο της Αιγύπτου, πώς θυμάστε τα παιδικά σας χρόνια;

Δυστυχώς, ήμουν τεσσάρων χρονών όταν ο πρόεδρος της Αιγύπτου Νάσερ μάς έδιωξε σχεδόν όλους τους Ελληνες και εγκατασταθήκαμε στην Αθήνα. Εγώ, τότε, μιλούσα αρκετά καλά τα αιγυπτιακά, έκτοτε δεν ξαναμίλησα ποτέ και τα ξέχασα. Θεωρούμασταν πρόσφυγες. Ευτυχώς, οι γονείς της μητέρας μου μας συμπαραστάθηκαν οικονομικά με την περιουσία που είχαν στη Λέσβο.

fghfghgf
Οι Τόνυ Δημητρίου και Νίνα Λοτσάρη στο «Αρχιπέλαγος»

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη σκηνοθεσία; Ηταν όνειρό σας από παιδί ή προέκυψε;

Από το γυμνάσιο διάβαζα εξωσχολικά βιβλία, ζωγράφιζα, έγραφα μικρά διηγήματα και έβλεπα πολλές ταινίες. Στα δεκαπέντε μου τα στάθμισα όλα αυτά και κατέληξα ότι το σινεμά (έβδομη τέχνη) περιέχει όλες αυτές τις τέχνες, έτσι γράφτηκα στη σχολή κινηματογράφων του Σταυράκου, παρά τη θέληση των γονιών μου.

Πόσες τηλεοπτικές σειρές και ταινίες έχετε σκηνοθετήσει και έχετε αναλάβει ως παραγωγός;

Εως το 2020 έχω σκηνοθετήσει και παραγάγει είκοσι εννέα τηλεοπτικές σειρές και δύο σειρές ως σκηνοθέτης. Εννέα κινηματογραφικές ταινίες, εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν σίκουελ ταινιών των Νίκου Τσιφόρου – Πολύβιου Βασιλειάδη.

jkljkl
Με την Κατερίνα Παπουτσάκη στο «I love Κarditsa»

Ποια ήταν η πρώτη τηλεοπτική δουλειά σας και τι θυμόσαστε από το ντεμπούτο σας στην τηλεόραση;

Η πρώτη τηλεοπτική σειρά ήταν η «Δίψα», τον πρώτο χρόνο που λειτούργησε το Mega. Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν η γνωριμία μου με τον Μίνω Κυριακού, όταν σε μόνο μια ημέρα μού ανέθεσε την παραγωγή και τη σκηνοθεσία της σειράς «Το μονοπάτι της αγάπης», επίσης δέκα χρόνια μετά μου έκανε εντύπωση η αποφασιστικότητα του Νίκου Χατζηνικολάου, ως διευθυντή του Alpha, που, ενώ γύριζα «Της αγάπης μαχαιριά» για τον ΑΝΤ1, με έπεισε σε μια συνάντησή μας να αναλάβω παράλληλα την παραγωγή και τη σκηνοθεσία της σειράς «Για την καρδιά ενός αγγέλου».

Από τις πολλές επιτυχίες που έχετε σημειώσει, ποιες δουλειές σας ξεχωρίζετε και γιατί;

Η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν «Της αγάπης μαχαιριά», αλλά ξεχωρίζω την «Τρικυμία», τον «Μαύρο ωκεανό», το «Αρχιπέλαγος», «Για την καρδιά ενός αγγέλου», την «Εξαφάνιση». Γι’ αυτές τις τηλεοπτικές δουλειές νιώθω πολύ τυχερός που υπηρέτησα αυτή την τέχνη και, παρά τις δυσκολίες που συνάντησα, με έκαναν πιο δυνατό και αισιόδοξο.

Υπήρξαν δουλειές που έχετε μετανιώσει και δεν σας άρεσε το αποτέλεσμα;

Δεν μετανιώνω για καμία μου δουλειά, γιατί δένομαι με όλες συναισθηματικά και όλο κάτι καλό έχω να θυμηθώ από καθεμία από αυτές.

Το «Αφρικα», στο Mega, ήταν από τις πρώτες τηλεοπτικές σειρές με γυρίσματα στο εξωτερικό, και μάλιστα σε μια δύσκολη χώρα, όπως η Κένυα. Τι αναμνήσεις έχετε και τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

Οταν επιστρέψαμε εγώ και όλο το team του «Αφρικα» από την Κένυα, γύρισα και είπα στον Βόγλη: «Γιάννη, εδώ πρέπει να ξανάρθω γιατί τώρα καταλαβαίνω τι κρύβει αυτή η ήπειρος που λέγεται Αφρική». Κράτησα τον λόγο μου και το 2000 επέστρεψα στην Κένυα και γύρισα με περισσότερες γνώσεις τη σειρά «Μαύρος ωκεανός», που πραγματικά απεικόνισε σε βάθος τον τόπο και τους κατοίκους αυτής της γης.

hjkhj
Με τον Δημήτρη Κοντομηνά και τον Θανάση Ευθυμιάδη

Εχετε συνεργαστεί από τα πρώτα τους βήματα με τα περισσότερα ονόματα ηθοποιών που έκαναν καριέρα. Υπήρχαν ηθοποιοί που να ήταν δύσκολη η συνεργασία σας και να έχουν φανεί αγνώμονες;

Σε όλη μου την πορεία γνώρισα σχεδόν όλους τους ηθοποιούς της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, και έχοντας σαν αρχή ότι αυτοί οι άνθρωποι προβάλλονται στη μεγάλη ή στη μικρή οθόνη για να ερμηνεύσουν τον ρόλο τους σωστά, πρέπει να τους αγαπήσεις, να τους φροντίσεις, να τους αγκαλιάσεις και να τους κάνεις με τη σειρά τους να νιώσουν άνετα και να υπηρετήσουν με αγάπη την τέχνη τους. Είμαι τυχερός που δεν είχα καμία αντιπαλότητα ή διένεξη με κανέναν ηθοποιό, εκτός από μικρές διαφωνίες που πολλές φορές ήταν εποικοδομητικές.

fghgfh
Με τους Πάνο Μιχαλόπουλο και Νίκο Σεργιανόπουλο

Σήμερα την ελληνική τηλεόραση πώς τη σχολιάζετε;

Οι οικονομικές δυσκολίες των καναλιών οδήγησαν τους ιθύνοντες σε μικρού μπάτζετ παραγωγές με αντίστοιχα αποτελέσματα. Τα τελευταία χρόνια τα κοστολόγια που δίνονται είναι περίπου το ένα τέταρτο των κοστολογίων της περασμένης δεκαετίας και οι παραγωγοί και οι σκηνοθέτες αναγκάζονται να περικόψουν αναγκαία έξοδα και να γυρίζονται σειρές σε μία ημέρα όταν πριν από λίγα χρόνια δεν μας έφτανε μία εβδομάδα για ένα εβδομαδιαίο επεισόδιο. Τώρα όλα σχεδόν τα σίριαλ είναι καθημερινά και γυρίζουν ένα επεισόδιο την ημέρα. Τι να προλάβουν να κάνουν ο σκηνοθέτης και ο ηθοποιός;

hgjkjhgk 1
Στο Μαρόκο με τους Γεωργία Αποστόλου, Γιώργο Νινιό και Θανάση Ευθυμιάδη για την «Τρικυμία»

Τα τελευταία δύο χρόνια η χώρα μας έχει πληγεί από πρωτοφανή γεγονότα. Πανδημία, δολοφονίες κ.λπ. Θα μπορούσε κάτι από όλα αυτά να αποτελέσει τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό σενάριο;

Θεωρώ ότι η πανδημία, ο πόλεμος, οι αποτρόπαιες δολοφονίες και οι βίαιες σεξουαλικά πράξεις δεν είναι θέματα προς εκμετάλλευση, αλλά μόνο προς κοινωνική διερεύνηση. Ο κόσμος μας χρειάζεται αισιοδοξία, ακόμη και μέσα από το δράμα.

Θα ήθελα να αναφερθούμε στο νέο σας βιβλίο με τίτλο «Η ευτυχία της ανυπαρξίας», από τις εκδόσεις Κάκτος. Τι πραγματεύεται;

Η αισιοδοξία που φέρνει την κάθαρση μέσα από ένα δραματικό, ερωτικό μυθιστόρημα είναι και το βιβλίο μου «Η ευτυχία της ανυπαρξίας», που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάκτος. Ολα άρχισαν δώδεκα χρόνια πριν στις Κάννες, όταν διηγήθηκα την ιδέα, που πάντα στριφογύριζε στο μυαλό μου, σε έναν Ελληνομερικανό παραγωγό. «Αυτή η ιδέα πρέπει να γίνει ταινία» μου είπε, «αλλά για να γίνει ταινία, θα πρέπει να γράψεις πρώτα βιβλίο στα ελληνικά, στα αγγλικά και μετά θα γίνει σενάριο με διεθνείς προδιαγραφές». Και ποια ήταν η ιδέα; Ποιος δεν θα ήθελε να γνωρίζει τι θα γίνει όταν θα φύγει από τον όμορφο τούτο κόσμο; Ο Αλεξ, ένας επιτυχημένος Ελληνας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, θα το μάθει. Θα παρακολουθήσει την πορεία της οικογένειάς του, της γυναίκας και των παιδιών του μετά τον θάνατό του. Θα επιστρέψει στο νησί όπου γεννήθηκε, στη Λέσβο, και εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις αλήθειες της ζωής του και τον πρώτο του έρωτα. Ενας γοητευτικός δικηγόρος, μια όμορφη Αμερικανίδα, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, ένας δολοφόνος… Μια δίκη, μια βίαιη απαγωγή, ένας ερευνητής γιατρός, μια ανίατη ασθένεια, ένας δαιμόνιος ντετέκτιβ, μια όμορφη καλόγρια και ένα χωριατοκόριτσο που αφήνεται στον έρωτα συνθέτουν το παζλ της ιστορίας. Καταλύτης, η αληθινή αγάπη που θα κάνει το θαύμα της. Η συνέχεια στο βιβλίο και αργότερα στη μεγάλη οθόνη.

ghfghgf

Πηγή: espressonews.gr